భగ్నప్రేమలేఖ(చదవని వారి కోసం)

"సుమనోగతం "

ఆకాసమును మబ్బులు చుట్టినట్లు,

ఆలోచనలు,మనసుని కప్పెస్తున్నాయ్.

ఏదో తెలియని ఆవేదన,

అంతులేని నిరాశ మిగిలిపోతున్నాయ్,

దూరం తప్పదేమోనని.

అస్తమించే సూర్యునికైన ఆశ వుంది,

ప్రత్యూష కిరణాలతో పలకరించ వచ్చని,

అప్యాయంగా స్పృశించవచ్చని,

కాని, నా ఆశలు మాత్రం

కల్లలవుతున్నాయ్,

ఊహలతో పాటుగా చిద్రమవుతున్నాయ్.

ప్రతి కదలికను

మెదడు బంధించి దాచుకంటే,

ఇష్టమేమో అనుకున్నాను.

ప్రతి చిరునవ్వుని చూడాలని,

కనులు ఆతృత పడుతుంటే,

అందాన్ని ఆరాధించడమనుకొన్నాను.

రాసిన ప్రతి అక్షరం,

నీ రూపు సంతరించుకొంటుటే,

కవితావేశమేమో అనుకున్నాను.

ప్రతిక్షణం హృదయం,

నీకై ఆరాటపడుతుంటే,

అభిమానమనుకొన్నాను.

కానీ, అన్నీ ఒక్కసారే

చుట్టుముట్టినప్పుడు,

అంతకు మించిన

భావమేదో కదులుతుంది,

మనసుపొరల్లో, అస్పష్టంగా. 

ఎప్పుడైన నా ఉనికిని,

గమనిస్తావేమోనని ఆశపడతాను.

ఏనాడైన నీ కనులు, నా కోసం

వెతుకుతాయేమోనని ఆరాటపడతాను.

పొరపాటునైన,

నీ పెదవుల వెంట నా కోసం,

పదాలు జాలువారుతాయేమోనని,

నిరీక్షిస్తుంటాను.

జరగవని తెలుసు,

అయినా,

ఎదురు చూస్తుంటాను ఆతృతగా,

చివరకు కొంచం వ్యాకులపడతాను,

అలవాటైన అసంతృప్తితో.

గోదారి ప్రవాహాలపైన,

కాలంలా జారిపోతున్న,

తెరచాప పడవలను చూస్తూనో,

చిమ్మచీకటిలో,

వానచినుకులు స్పృశించే,

స్పర్శను అనుభవిస్తునో,

నీలాకాశంలో,

చందురునితో దోబుచులాడే,

మేఘాలను వీక్షిస్తునో,

గడపడం నిజమే కావచ్చు, కానీ,

అనుభవాలు, అనుభూతులుగా మిగలాలంటే,

అందమైన జ్ఞాపకాలు కావలంటే,

నీ సాంగత్యం తప్పనిసరేమో.....

నీతో పంచుకోని అనుభూతుల వెక్కిరింతలు,

భరించలేనివైనపుడు,

ఉహలందు బతకడం,

తప్పనిసరి అనిపించినప్పుడు,

ఒంటరిగానే మిగిలిపోతున్నాను.

ఇష్టాన్ని పెంచుకోవడం,

ఓ నేరమేమో ....

మౌనం అడ్డుగోడల మధ్య.

కొద్ది రోజుల్లో విడదీయడానికి,

కాలం సంకల్పిస్తుందేమో.

స్నేహం చేస్తున్న విరహం,

నన్నావరించుకోని,

నాతోనే, మిగిలిపోతుందేమో....

కాలాన్ని ఆపలేని అశక్తత,

నీలో స్పందన రేకిత్తించలేని అసమర్ధత,

ఏమీ చేయలేని నిస్సహాయత,

అన్ని కలసి, ఒక్కసారే చుట్టుముట్టి

నాపై నాకు జాలిని కలిగిస్తున్నాయ్.

ఆకర్షించిన నీతో,

పరిచయాన్ని కాంక్షించాను.

మాటలాడటానికే,

కొన్ని నెలలు నిరీక్షించాను.

ఇక స్నేహానికి సంవత్సరాలు,

ప్రేమించాలంటే యుగాలు కావాలేమో....

కాలేజి కారిడార్లో,

అశాంతిగా నిలబడి,

మౌనంగా ఆలోచిస్తుంన్నప్పుడు,

నిశ్శబ్ధం నీ రూపు దాల్చుకొని,

వడివడిగా నన్నల్లుకొంటుంది.

ఒక్కోసారి అనుకొంటుంటాను,

ఏమిటదంతా,

ఏమైపోతుంది నాకు, అని.

అంతలోనే,

నీపై ఇష్టం తాలూకు ఛాయలు,

నన్ను అదుపు చేస్తాయి.

మళ్ళీ నేను మిగిలిపోతాను,

నీ ఆలోచనల మధ్య ఒంటరిగా,

నీతో పాటుగా.

వేదన అనుభవిస్తూ,

అసంతృప్తితో,

రాజీపడాల్సిరావడం,

నిజంగా దురదృష్టం, కానీ

వాస్తవాన్ని అంగీకరించాల్సిందే,

తప్పదు కదా, ఎవరికైన.

మనసుని బాధించాలనే,

కొన్ని పనులు ఎన్నుకుంటామేమో!

తెలిసి, తెలిసి

ఊబిలో ఇరుక్కుంటామేమో!!

ఇష్టం ఎందుకు పెరిగిందన్నది,

ఓ జవాబు లేని ప్రశ్నగా,

అర్ధంకాని సమస్యగా,

మారుతుంది సుమా, ఇప్పుడు.

అలాగని,

ఇష్టపడిందెందుకని,

ఆలోచించలేదెప్పుడు.

స్పటికంలా ప్రేమ,

స్వచ్చంగా మెరుస్తున్నా,

ఎందుకనో, మసిపూసి

హృదయపు అట్టడుగు పొరల్లో దాచేశాను.

లావాలా ఎగచిమ్మి కాల్చేస్తున్నప్పుడు,

నిశ్శబ్ధంగా భరించాను,

నిన్నో, నీ నవ్వునో తలుచుకొంటూ...

మనసున దాచుకోని

మౌనంగా ఆరాధించడం,

కొంతకాలం,

ఓ అద్భుతమైన అనుభూతి కావచ్చు.

కాని, అది తప్పని సరి అయినప్పుడు,

అంతకు మించిన శిక్ష,

మరొకటి ఉండదేమో.

అయినా,

ఇష్టపడ్డవారందరూ,

మనల్ని ఇష్టపడాలనుకోవడం,

మూర్ఖత్వమవుతుందేమో???

కలసి వున్నకొలది కాలం,

నీకై వేచి చూడడానికో,

నీ ఊహల్లో మునగడానికో,

నీపై ఇష్టాన్ని పెంచుకోవడానికో,

సరిపోయింది, నాకు.

నీ నవ్వులు చాలనుకున్నాను,

నన్ను నేను మోసం చేసుకొన్నాను.

నా మాటలో, నా చేష్టలో

నినెక్కడ  వేదనకు,

గురిచేస్తాయేమోననుకొని,

దూరంగా మిగిలిపోవాలనుకుంటూ,

నన్ను నేను వంచించుకున్నాను.

అవకాశాలు వచ్చే మార్గం లేక,

సృష్టించే శక్తి లేక,

ఈ ప్రేమను పంచుకోలేక,

నాలో నేను కుమిలిపోయాను.

కలవడం సాధ్యంకాని,

మరువని జ్ఞాపంకంగా,

మిగిలిపోతావేమో సుమా , నీవు.

పెంచుకున్న బంధాలను,

తెంచుకొనే మార్గాలను,

అన్వేషిస్తూ,నేనిలా .

ఒకానొక ఫీలింగ్ – 28

జలపాతపు హోరై,

హృదీలో దూకినావు.

కొంచెం తెప్పరిల్లి,

కుదురుకొనే లోపే,

నిండైన నదీ ప్రవాహమై,

మదిన సాగినావు,సుమా.

సాహచర్యా ఫలం

ఆ నాలుగు మెట్లు,

ఈ కొబ్బరి చెట్లు,

ఆ చెక్క తలుపు,

ఈ వీధీ మలుపు,

ఆ మూల మరుగు,

ఈ సిమెంటు అరుగు,

నీ సాహచర్యా ఫలం తో పునీతమై,

జీవితకాల దర్శనీయ స్థలాలై పోయాయి సుమా, 

నీతో పాటు, నేను అలానే.........అంతర్ముఖం

చీకటి మూలలలో,

వంటరిగా ఈ ఇరుకిరుకు గదులలో,

ఇక్కడ నువ్వు,

గమ్యాలను గాలికొదిలి,

ఎందుకిలా వృధాగా......

ఒక్కసారైన నీ హృదయాన్ని,

నువ్వు పరికించి చూసుకున్నావా

ఎందుకు నువ్వు నిన్ను,

ఈ కఠిన శృంఖలాల మధ్య,

బంధీగా బంధించుకోని,

నిరంతర మూలుగులతో,

వేధించుకొంటున్నావు,

ఎందుకిలా......

మబ్బులు కమ్ముకొచ్చిన వేళ కూడ,

చినుకుల జీవాన్ని హత్తుకోకుండా.......

పొద్దు పొడిచి, దినమంతా గడిచి,

చీకటి ముసురు కుంటున్న వేళ కూడా,

దీపాన్ని సిద్దపరచలేక.....

దుర్భలము, అనిశ్చయము అయిన,

ఏ దేహంతోనైతే,

నువ్వు గాఢంగా పెనవేసుకొని,

ఏ రమ్యమైన కాంక్షావిపత్తులతో,

అలుపెరుగక రమిస్తున్నవో,

అవేవీ జీవన చైతన్య దీప్తులు కావని,

గొంతెత్తి అరవాలనిపిస్తుంది.

కాని, ఈ చీకట్లలోనే,

నీతో పాటు, నేను అలానే..........

నా రాజ్యం చెదిరిపోనీకండి .

మాటలకందని దివ్య గీతాన్ని,

కలవరిస్తున్నాయ్, నా పెదాలు.

మది జారవిడిచిన,

కొన్ని అస్పష్టామృత పదాలు.

కనుచూపు కదలికలు చురుకుగా కదలి,

ఏ దృశ్యాలను, వేటాడక్కర్లేదక్కడ.

ఏ కాలాలకో, ఏ బంధాలకో లోబడి,

బానిసనై,

విధేయతను చూపనక్కర్లేదక్కడ.

అది నా సంస్థానం,

కాలాకాలలు అక్కడ నా అధీనం.

జీవిత సంతోషాలన్నీ,

వెలుగుపువ్వులై  విరుస్తూ ,

నిశ్శబ్ధ హృదయ అఖాతాల

జ్ఞాపకాల వెల్లువకు,

మేలుకొలుపు గీతం, ఆ సమయం.

నా కలల నిద్రా సమయం.

ష్.... సవ్వడి చేయకండి.

నా రాజ్యం చెదరనివ్వకండి.

వ్యక్తిత్వం అమ్మబడును, ఇక్కడ

అహాలకో, ఇజాలకో

కొదువలేదిక్కడ.

పిగ్మాలియన్ ఎఫెక్ట్ !

మాటలతో ప్రతిదీ మార్చబడుతుంది.
ప్రోత్సాహమే  కొత్త సృష్టికి నాంది .

నవలలు రాస్తూ,గిరాకి తగ్గి,

సినిమాల్లో కాలు పెట్టి,

చేతులు కాల్చుకున్న వారో,

మ్యాజిక్ లు, హిప్నటిజాలని,

మాయచేసినవారో,

మెట్లు కట్టేవారో,

మెలుకువలు నేర్పేవారో,

మాటలతో మనిషినే

మొత్తంగా మార్చేవారో,

యాంటీ టైటిల్స్ తో ఆకట్టుకునేవారో,

డిక్షనరీలలో పదాలు వెతుక్కుని,

అన్నిటిని విస్తరించేవారో,

ఎవరి గొప్పలు వారే చెప్పుకుంటూ,

మురిసేవారో,

ఎక్కడెక్కడివో కాఫీలు కొట్టి,

ఏ ఎండకా గొడుగు పట్టి,

అదే వ్యక్తిత్వమని పాఠాలు చెప్పేవారో ,

అలాంటి వారందరూ,

తెలుగువారికి వ్యక్తిత్వాన్ని,
గుట్టలు ,గుట్టలు గా 

పుస్తకాలల్లో ప్యాక్ చేసి,

పేజిల లెక్కన, కిలోల లెక్కన

అందంగా అమ్ముతున్నారిక్కడ ,

పదండి కొనుక్కుందాం.

మెదడు వ్యాపారులే ఇప్పుడిక్కడ,

వ్యక్తిత్వ  వికాసకులు.

 స్వలాభం లేకుండా,

ఎవడికి ఎవరిని ,

బాగుచేసే పరోమోద్దేశ్యం,

ఎప్పటికి ఉండదిక్కడ .

ఎవడికి వాడు బాగుపడాలని తప్ప!!

మన చుట్టు ఉన్న సమాజాన్ని,

చదవలేని మనం,

ఎన్ని పుస్తకాలు చదివి ఏం లాభం?

పుస్తకాలు చదివి,

వ్యక్తిత్వాన్ని  నిర్మించుకొనే,

మన లాంటి వాళ్లున్నంత కాలం,

 ఇంకో  రంగంలో కాలు మోపరులే  వాళ్లు .

పువ్వులు గా ఎలా వికసించాలో,

మొగ్గలకూ శిక్షణ నిస్తారు,

మన వ్యక్తిత్వ  వికాసకులు.,

గంటకింతని డబ్బులు తీసుకొని.

వ్యక్తిత్వం నిర్మల ఆకాశమేమి కాదు,

ముసుగు మబ్బుల క్షేత్రమది.

పుస్తకాలతో మేఘాల రూపు

మార్చేద్దాం, పదండి.

అన్నీ కలిసొస్తే,రాజ్యాలనేలేది,

వ్యక్తిత్వం లేని మనుషులే కదా,ఇప్పుడు.

 మనకెందుకండి, వ్యక్తిత్వం,.

ఒకానొక ఫీలింగ్ – 26

పర్వతశిఖరాన

ఓ మంచు మేఘం,

నల్లని రాతిని చేరి,

ముద్దాడు వేళ.,

ఏ తపస్సుకి ప్రతిఫలమో,అదని

నేను నీ కొరకై,

తపమాచరించి,శిలనైపోనా సుమా.

ఒకానొక ఫీలింగ్ – 25

రాజేయకు మంటలను,

నిర్లక్ష్యం ప్రదర్శించి.

చెలరేగిన జ్వాలలు,

చల్లారాలంటే,

నీ చిరునవ్వుల సాయం,

తప్పదు సుమా! మళ్లీ నాకు.

ఒకానొక ఫీలింగ్ – 24

నీ జాడ కానరాక,

ఏ బాధ దాగినదో,

ఈ చిన్ని హృదయాన,

నీ అందెల సవ్వడి విని,

మదిని వీడి, వడివడిగా

జారుతుంది, సుమా అది.

వశీకరణము

మనసు వాకిట్లో నిలబడి,

ప్రేమగా పిలుస్తుందది.

నా కోసమే, కేవలం నా కోసమే

మధురమైన గీతాలను,

మృదువుగా ఆలాపిస్తూ,

రా రమ్మని ఆహ్వానిస్తుందది.

శరీరంలోని అణవణువును,

చూపులతోనే నిమురుతూ,

తలుపులు కొంచం దోరగా తెరవమంటు,

ప్రాధేయపడుతుందది.

నీ ఆనందం కోసమే,

హృదయోల్లాసం కోసమే కదా నేనని,

జ్ఞానాన్ని చుట్టుముట్టి,

ఉక్కిరి బిక్కిరి చేస్తు,

దీనంగా వేడుకుంటుందది.

నా కర్ధమవుతూనే వుంది,

ఇక సమయం మరింతగా లేదని,

వశం తప్పడానికో,

లోబడడానికో,

ఈ ఊబిలో దిగబడడానికో......

అనుకోవడానికి ఇంకేముంటుంది,

ఆ ఒక్కటి వదలి వెళ్లాక.

మూఢనమ్మకO, ద్విపదలు

మూఢనమ్మకమే, ముద్దాయె చూడు.

గుడ్డితనమే నేడు, గొప్ప గౌరవము.

=============

జీవితమనేది, జారుడు బల్ల.

క్రింది నుంచి, పైకి పాకాలి.

================

పురుగు మందుల దాహం తీరలేదేమో !

రైతులను చప్పరిస్తుంది.

=============

డబ్బులు వల విసిరాయి.

మనిషి చిక్కి చేపై విలవిలలాడాడు.

=============

కళ్ల తోటి, కత్తులతో కాదురా,

కవిత్వం తో చంపుతాడు. జనం మాట.

స్ఫూర్తి

ఏ కష్టాల పరదాలలో

ఇరుక్కున్నావో.....

అయినా సరే,

స్ఫూర్తిని రగుల్చుకొని,

మెరుస్తున్నావు, నీవు.

విరామమేమో, ఇది నీకు.

దైవ సాక్ష్యాత్కారమై,

నిలిచింది, అది నాకు.

ధాన్యపు గింజ - బలిదానం

తన దేహాన్ని కోల్పోతూ,

నీకు నైవేద్యమై పోయింది కదూ,

ఆ చిన్న ధాన్యపు గింజ.

నవ్వుకుంటున్నావా, పిచ్చివాడా,

ఆ బలిదానం వెనుక

అసలు కథ తెలియని వెర్రివాడా.

తనలాంటి వేలాది బిడ్డల కోసం,

తన నేల తల్లి కోసం,

బలమైన నిన్ను, సారంగా

ఆ మట్టిలో కానుకగా కలపడం కోసం.

ఐదు వేల వీక్షణల దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు.

ఫిబ్రవరి నెల 2వ తేదిన మొదలైన ఈ బ్లాగ్ నిదానంగా మీ అందరి ఆదరణతో ఈ రోజుకి 5000 వీక్షణలను దిగ్విజయంగా పూర్తిచేసుకొన్న శుభసందర్భంగా ఈ బ్లాగ్ ను సందర్శించిన అందరు మిత్రులకి, వీక్షకులకు, పాఠకులకు నా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు. నా రాతలపై కామెంట్లు రాసినవారికి, అగ్రిగేటర్స్ కూడలి,మాలిక ,హారం,సంకలిని లకు నా పోస్ట్ లను అందరికి చూపుతున్నందు కు ప్రత్యేక ధన్యవాదములు.

మీ అందరి ఆదరణతో, మంచి పోస్ట్ లతో బ్లాగ్ కళ కళ లాడాలని ఆశిస్తూ,

           happy five thousends page views day.

అసమర్ధుని జీవయాత్ర.

దేనికో ఒకందుకు,

నిరంతరం నన్ను నేను,

నిందించుకుంటూ వుండాల్సిందే.

అర్ధం లేని ప్రశ్నలతో,

జీవిత పరమార్ధం కోసం,

అనుక్షణం, నన్ను నేను,

వేధించుకొంటూ వుండాల్సందే.

సర్దిచెప్పుకుంటూ,సమర్దించుకొంటూ,

నన్ను నేను, దహించుకొంటు,

మౌనంగా కన్నీటి రాత్రులలో

నలిగిపోవలసిందే.

ఎవడికో ఒకడికి,

నన్ను నేను అప్పచెప్పుకుంటూ, బానిసనై

అలవికాని భారాలను పైకెత్తుకొని,

లోకపు కాకుల శోధనలను భరిస్తూ,

ఆశయాలకు, 

పొంతన కుదరని జీవితాల మధ్య,

ఎడతెగని రాపిడికి,

నాలో నేను, కుమలాల్సిందే,

స్వప్నాలతో  స్నేహం చేస్తూ,

నాలో నేను, కలవాల్సిందే!!
(ఇది ఇంతకుముందు పోస్ట్ చేసిన  ఇదో బ్రతుకు .....కు  రాసిన  మొదటి వెర్షన్
రెండు ఒకేలా ఉంటాయి, కొద్ది మార్పులతో ) 

.. పరిహారం ;; సారా టీజ్డేల్

వంటరితనపు వేదనను,

ఆనందపు జల్లుగానే,

అనుభూతి చెందుతాను, నేను.

విరిగిన ఈ రెక్కలతోటే,

వేల మైళ్ళ ప్రయాణానికైన,

సంతోషంగా,సిద్ధపడతాను నేను.

 దేహపు దుఃఖాన్ని,

జీవన సమరపు

గాయపు నొప్పుల్ని,

అలసిన ఈ హృదయంతోనే,

నవ్వుతూ భరిస్తాను, నేను.

తేజోవంతమైన దివ్యరూపం తో,

ఓ శీతాకాలపు రాత్రి

నిశ్శబ్ధంగా రాలిపోయే,

ఆకాశపు చుక్కలా, చిన్నదైనా సరే,

ఓ చక్కని ప్రేమామృత ప్రకాశ గీతాన్ని,

తృప్తిగా నేను, రూపొందించినట్లైతే.


===========

చిరస్ధాయిగా నిలిచే,

దృవతారలాంటి గేయాన్ని ఒక్కటివ్వు ప్రభూ,

సంతృప్తి గా అర్పిస్తా,

నా జీవితాన్నే,

నీకు పరిహారంగా.

(Teasdale committed suicide in 1933 )

Compensation

I should be glad of loneliness

And hours that go on broken wings,

A thirsty body, a tired heart

And the unchanging ache of things,

If  I could make a single song

As lovely and as full of light,

As hushed and brief as a falling star

On a winter night.

(ఇది నా రెండవ అనువాదము,

రచయిత్రి సారా టీజ్డేల్ గారికి, ప్రేరణ ఇచ్చిన N.S.మూర్తి గారికి ప్రత్యేక కృతజ్ఞతలు.)